REVIEWS
FRANS DE WAARD |
VITAL WEEKLY
After three releases of 'serious' laptop music on the echOmusic label (the upcoming
Greek label for experimental music), here comes something different: Trypanosoma
(being Stylianos Tziritas and Makis Papassimakopoulos), which is described on
the cover as 'reeds/bea(s)ts/moans', which is a very appt. description of what
it is: lots of beats, kinda like a hip hop but faster and slightly more disorganized
and chaotic, with reeds blowing freely on top and occasional voice stuff. There
is also room for guitars, bass and theremin. In 'Late Machinery Upon', there
is the distorted guitar, and is the prize winning track here - of the four. Also
included is a short film in which we can see them in action, although it's not
easy to view with the similar frantic camera work, but one gets an impression.
Nice energetic music, with strange angles.
NICOLAS MALEVITSIS |
ABSURDITIES
Trypanosoma's bayonette limbo is a cdr where the duo of stylianos tziritas and
makis papasimakopoulos, joined w/ friends too, make some cool groovy tunes. Speaking
personally they are credited as my #1 'groovy' duo around greece at the moment,
totally unique! This cdr is a cool intro to their sound and guess... is a name
you should keep an eye on...
ARGYRIS ZILOS |
ATHINORAMA
Υπό ένα
πνεύμα
συνειδητής
καριερίστικης
ένδειας, 4
συνθέσεις σε
ύφος "πάσα
προσφορά
δεκτή", λάπτοπ
ανασκαφές,
εγκάθετοι
μηχανοντραμισμοί,
χάρντκορ
ηλέκτρο,
ξέμπασκο νόιζ
ιντάστριαλ,
ξώφαλτσες κιθαριές,
φυσικές
ηχολήψεις,
ντελιριακοί
κλαρινισμοί...
FONTAS TROUSSAS |
JAZZ & TZAZ
Σε κάτι
λιγότερο από 18
λεπτά οι Trypanosoma
ολοκληρώνουν
μια avant "συμφωνία",
μια ομιχλώδη
μείξη ευρωπαϊκού
industrial και
αμερικανικής street
φιλοσοφίας,
συνδυάζοντας φωνές,
συμβατικούς (reeds,
κιθάρες) όπως
και ηλεκτρονικούς
ήχους, με
εντυπωσιακή
ζωντάνια.
Σπάνια
περίπτωση, για
την ελληνική
σκηνή, η απ'ευθείας
συνομιλία του
"λαικού" με το
"προχωρημένο"
με όρους
αμοιβαίας
κατανόησης.
GARDEN IN BLACK |
TRANZISTOR
... 16
Απρίλη 2005 και
ξεχνώντας το
μικρό πυρετό
που με βασάνιζε
εκείνο το
βράδυ κατάφερα
να βρεθώ στο
Μικρό Μουσικό
Θέατρο για να
απολαύσω τους
αγαπημένους μου
Ding An Sich. Ήταν κάτι
που δε θα έχανα
με τίποτα μετά
από την
πολύχρονη
απουσία τους.
Το ίδιο βράδυ
θα έπαιζαν και
οι Trypanosoma και χωρίς
να έχω ακούσει
κάτι από
αυτούς,
έφταναν στα
αυτιά μου
σχεδόν μόνο
άσχημα σχόλια τα
οποία όμως
πολύ γρήγορα
διαψεύστηκαν
μιας και αυτό
που είδα και
άκουσα μόνο
άσχημο δεν
ήταν! Δυο
μήνες μετά, τον
Ιούλιο, το
νεοσύστατο label
της echomusic έδωσε
σάρκα και οστά
σε μια δουλειά
των Trypanosoma κάτω από
τον τίτλο Bayonette Limbo το
οποίο και
πρόκειται για
ένα αληθινό
διαμαντάκι της
σύγχρονης
πειραματικής
σκηνής... Αλλά ας
πιάσουμε τα
πράγματα
λιγάκι από την
αρχή. Το
παράσιτο
Τρυπανόσωμα
είναι αυτό που
προκαλεί
μεταξύ άλλων
την ασθένεια
του ύπνου η
οποία και μεταδίδεται
στους
ανθρώπους μέσω
του τσιμπήματος
από τις
μολυσμένες
μύγες τσε-τσε που
αναπαράγονται
σε ζεστά και
υγρά
περιβάλλοντα,
ενώ να
σημειωθεί ότι
η
τρυπανοσωμίαση
είναι μια
θανατηφόρα
παρασιτική
ασθένεια!
Βέβαια όλο αυτό
το σκηνικό
έρχεται σε μία
αντίθεση με
τον ήχο του project
μιας και
σίγουρα είναι
ένα θορυβώδες
θανατηφόρο
άκουσμα αλλά
με τίποτα δεν
μπορεί να σου
προκαλέσει την
ασθένεια του
ύπνου, εκτός
βέβαια και αν
είσαι αναίσθητος
(χεχε...)... Οι
Trypanosoma
αποτελούνται
από δυο
άτομα, με το ένα
να
καταπιάνεται
με τα live electronics και τα
drum-machine bea(s)ts και το άλλο
να
αυτοσχεδιάζει
με full
παραμορφωμένο
ηλεκτρικό
μπάσο,
σαξόφωνο,
κλαρίνο(!) και
ότι άλλο του
κατέβει εκείνη
τη στιγμή στο
κεφάλι! Το
τελικό
αποτέλεσμα
μάλλον
δικαιώνει τα
παιδιά μιας
και
δημιουργούν
ένα υπέροχο
θορυβώδες free jazz
ηχοτοπίο...
Ατυχές
χαρακτηριστικό
τους όμως είναι
ότι οι
συνθέσεις τους
δεν
αποτυπώνονται
με το ανάλογο
πάθος στον συμπαγή
δίσκο [cd] και
κάπου εκεί
αδικούνται!
Για παράδειγμα
στο Rick James Is My Favourite Rock Star αν
δεν τους δεις
ζωντανά δε
μπορείς να
νιώσεις σωστά
το νοϊζάτο
ξέσπασμα που
έχει το
κομμάτι. Βέβαια
η echOmusic ξέροντας
πολύ καλά τι
κάνει
συμπεριέλαβε
στο τέλος του album
ένα μικρό video
απόσπασμα από
μία ζωντανή
τους εμφάνιση
στη προσπάθεια
να μας μεταδώσει
την
τρυπανοσωμίαση!
Επίσης πρέπει
να αναφερθεί η
πολύ
συμπαθητική industrial
συσκευασία του
cdr η οποία και
ταιριάζει
απόλυτα με το feeling
του δίσκου. Οι
Trypanosoma δημιουργούν
την δική τους
ξεχωριστή
ιστορία στη σκηνή
και θα είμαστε
πάντα από κάτω
για να τους απολαμβάνουμε!